Kościół św. Wojciecha w Dobroniu – rzymskokatolicki kościół parafialny w miejscowości Dobroń w powiecie pabianickim, w województwie łódzkim. Drewniany budynek kościoła z XVIII wieku wpisany jest do rejestru zabytków (nr rej. 33 z 20 lipca 1967 r.), podobnie jak drewniana dzwonnica (nr rej. 57 z 20 lipca 1967 r.). Parafia św. Wojciecha należy do dekanatu łaskiego w archidiecezji łódzkiej.
Historia Budowa kościoła trwała w latach 1776–1779; architektem był ks. Sebastian Alojzy Sierakowski, jezuita. Kościół został erygowany początkowo 20 maja 1779 roku jako filia kolegiaty w Łasku, a następnie 23 czerwca 1780 roku przez arcybiskupa gnieźnieńskiego Antoniego Kazimierza Ostrowskiego jako samodzielny kościół parafialny, podlegający dekanatowi łaskiemu. W skład parafii w Dobroniu początkowo wchodziły wsie Dobroń, Mogilno, Ldzań i Róża; później dołączyły do nich osady Chechło i Talar.