mały|Grób Ładysława Panufnika na cmentarzu Powązkowskim Ładysław Panufnik (ur. 15 marca 1901, zm. 21 maja 1977) – kapitan artylerii Wojska Polskiego, major w ludowym Wojsku Polskim.
Życiorys Urodził się 15 marca 1901. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany do stopnia podporucznika rezerwy administracji dział gospodarczy ze starszeństwem z dniem 1 września 1921. W 1923, 1924 był oficerem rezerwowym Okręgowego Zakładu Gospodarczego nr IX w Brześciu, zatrzymanym w służbie czynnej i w 1923 pracującym wówczas w Komisji Gospodarczej Szpitala Rejonowego w Białymstoku. Został przeniesiony do artylerii i awansowany do stopnia porucznika 1 sierpnia 1923. Na przełomie lat 20. i 30. był oficerem 15 pułku artylerii polowej w Bydgoszczy. Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1936 i 37. lokatą w korpusie oficerów artylerii. Wiosną 1939 roku pełnił służbę w Szkole Podchorążych Artylerii w Toruniu na stanowisku instruktora łączności II dywizjonu szkolnego.
Po wybuchu II wojny światowej 1939 brał udział w kampanii wrześniowej. Po wojnie, w 1946 był w stopniu majora w ludowym Wojsku Polskim.
Zmarł 21 maja 1977.