Stanisław Józef Wyderka (ur. 13 stycznia 1898 w Krakowie, zm. 14 lipca 1966 tamże) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 13 stycznia 1898 w Krakowie, w rodzinie Marcina, woźnego tamtejszego magistratu, i Julii z domu Ślisz. Był młodszym bratem Kazimierza (1896–1970), pułkownika Wojska Polskiego.
Do 1914 był uczniem szkolnym. Po wybuchu I wojny światowej 8 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich jako niepełnoletni. Służył jako sekcyjny w szeregach 1 pułku piechoty w składzie I Brygady. Został superarbitrowanySuperarbitrowany – żołnierz zwolniony ze służby wojskowej z powodu choroby lub odniesionych ran. i uznany za zdolnego do służby pomocniczej.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Został awansowany do stopnia porucznika piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919, następnie do stopnia kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923. W latach 20. był oficerem 36 pułku piechoty w Warszawie. 17 grudnia 1931 został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1932 i 17. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W marcu 1932 został przeniesiony z 36 pp do 3 pułku piechoty Legionów w Jarosławiu na stanowisko dowódcy batalionu.