Potem każda komórka ma dostęp do 1/12 dostępnego spektrum, a wydajność widmowa systemu w (bit/s)/Hz na komórkę lub (bit/s)/Hz na sektor jest 1/12 wydajności widmowej łącza.
Wydajność widmowa systemu sieci komórkowej może być także wyrażona jako maksymalna liczba jednoczesnych połączeń telefonicznych na miejsce na 1 MHz spektrum częstotliwości w E/MHz na komórkę, E/MHz na sektor, E/MHz na stanowisko lub (E/MHz)/m2. Na tę miarę ma także wpływ schemat kodowania źródłowego (kompresja danych). Może być to także użyte w analogowych sieciach komórkowych.
Niska wydajność widmowa łącza w (bit/s)/Hz nie musi oznaczać, że schemat kodowania jest niewydajny z punktu widzenia wydajności widmowej systemu. Jak w przykładzie, weźmy rozpraszanie widma sygnału CDMA (Code Division Multiplexed Access), które nie jest specjalnie widmowo wydajnym schematem kodowania, kiedy bierzemy pod uwagę pojedynczy kanał lub pojedynczego użytkownika. Jednakże fakt, że jeden może „nakryć” wiele kanałów na tej samej częstotliwości pasma, oznacza, że użycie spektrum systemu dla wielokanałowego systemu CDMA może być bardzo dobre.