Przykład 5: Downlink modemu V.92 używa pulsowej modulacji amplitudy z 128 poziomami sygnału, co skutkuje tym, że N=7 bit/symbol. Ponieważ przekazywany sygnał przed filtrowaniem przepustowym może być uważany za transmisję w paśmie podstawowym, wydajność widmowa nie może przekroczyć 2N = 14 (bit/s)/Hz ponad całkowity kanał pasma podstawowego (0 do 4 kHz). Jak ukazano powyżej, wyższa wydajność widmowa jest osiągnięta, jeżeli bierzemy pod uwagę mniejszą szerokość pasma przepustowego.
Jeżeli kod FCE jest użyty, wydajność widmowa jest zmniejszona z niezakodowanej wartości wydajności modulacji.
Przykład 6: Jeżeli kod FCE ze sprawnością kodowania 1/2 jest dodany, co znaczy, że przepływność bitowa wejścia kodera jest równa jednej drugiej przepływności wyjścia kodera, wydajność widmowa jest równa 50% wydajności modulacji. W zamian za tę redukcję w wydajności widmowej, FEC zazwyczaj redukuje stopę błędów i umożliwia operacje na poziomie niższego stosunku sygnału do szumu.
Górna granica dla wydajności widmowej, która jest możliwa bez błędów bitowych w kanale z pewnym SNR, jeżeli założone zostają idealne: kod korygujący i modulacja, jest dana przez twierdzenie Shannona-Hartleya.