Jerzy Kaniewski (ur. 4 lipca 1948 w Ostrowcu Świętokrzyskim) – polski inżynier i przedsiębiorca, działacz opozycji w okresie PRL.
Życiorys W 1974 ukończył studia na Wydziale Mechaniczno-Technologicznym Politechniki Warszawskiej. W latach 1974–1977 pracował w Nowej Dębie jako technolog konstruktor w zakładach Predom-Dezamet, a w 1977–1982 w Zakładach Mechanicznych Ursus. W 1980 wstąpił do NSZZ „Solidarność”. Był przewodniczącym Komisji Informacyjno-Prawnej przy Komitecie Założycielskim „S” w ZM Ursus. Został wybrany na delegata w I i II WZD Regionu Mazowsze (czerwiec i grudzień 1981). Poparł deklarację ideową Klubów Służby Niepodległości. Po ogłoszeniu stanu wojennego został przewodniczącym Komitetu Strajkowego w ZM Ursus (14–15 grudnia 1981) i był nim do czasu pacyfikacji strajku przez ZOMO 15 grudnia 1981. W tym dniu został aresztowany, osadzony w Areszcie Śledczym Warszawa-Mokotów. 20 stycznia 1982 Sąd Wojewódzki w Warszawie skazał go w trybie doraźnym na 3,5 roku więzienia. Na mocy amnestii ogłoszonej w lipcu 1983 karę zmniejszono o połowę. Wyrok odbywał w zakładach karnych w Łęczycy, Hrubieszowie i Warszawie Białołęce. Na wolność wyszedł 14 września 1983. W tym samym roku został pozbawiony pracy. Następnie był poddawany innym ustawicznym represjom (przesłuchania, rewizje, zatrzymania).