-νωτος -nōtos ‘-tyły, -grzbiety’, od νωτον nōton ‘tył, grzbiet’. Gatunek typowy: Antilope buselaphus . Bubalus: ‘bawół’, od boubalos ‘bawół’. Gatunek typowy: Buhalus mauretanicus (= Antilope buselaphus ). Bosephalus: gr. βους bous, βοος boos ‘byk, wół’; φαλος phalos ‘pałąk, róg hełmu’. Gatunek typowy: Antilope caama . Sigmoceros: gr. σιγμα sigma ‘litera Σ (S)’; κερας keras, κερατος keratos ‘róg’. Gatunek typowy: Antilope lichtensteinii .
Taksonomia Jako gatunek bawolca krowiego określa się nazwą Alcelaphus buselaphus. Pierwszy opis gatunku wyszedł spod pióra niemieckiego zoologa Pallasa w 1766. Umieścił on go w rodzaju Alcelaphus (bawolec) oraz w rodzinie Bovidae (wołowate). W 1979 paleontolożka Elisabeth Vrba zaproponowała umieszczenie dzisiejszego bawolca esowatorogiego w oddzielnym rodzaju Sigmoceros. Przypuszczała, że jest blisko spokrewniony z gnu Connochaetes. Przeanalizowała cechy czaszek pewnych wymarłych i żyjących wołowatych, tworząc kladogram i argumentując, że szeroka czaszka łączy bawolca esowatorogiego i gnu. Jednak wniosku tego nie podzielił Alan W. Gentry z Muzeum Historii Naturalnej w Londynie, który sklasyfikował je jako oddzielny gatunek bawolca. Zoolodzy Jonathan Kingdon i Theodor Haltenorth uznali go z kolei za podgatunek bawolca krowiego. Vrba porzuciła tworzony przez siebie rodzaj po rewizji w 1997.