W 1896 roku Węgier Ferenc Kemény, jeden z założycieli Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego, wspominał: „w rzeczy samej, pani Melpomeni ukończyła 40 kilometrowy maraton w czasie 4½ godziny i poprosiła komisję sędziowską o wstęp na zawody olimpijskie. Ta podobno jej odmówiła”.
Marcowy wyczyn Melpomeni został odnotowany przez wspomnianego Kemenego i Alfréda Hajósa, dwukrotnego mistrza olimpijskiego z Aten. Historyk Karl Lennartz opowiada się za wersją, jakoby Melpomeni i Stamata Rewiti były dwiema różnymi osobami. Przedstawia on następującą wersję: młoda kobieta, zwana Melpomeni, chciała przebiec bieg maratoński i pod koniec lutego lub na początku marca ukończyła go w czasie ok. czterech i pół godziny. Czasopismo Akropolis skrytykowało postawę komisji sędziowskiej, która nie uznała jej biegu. Druga kobieta, znana jako Stamata Rewiti, przebiegła trasę Maraton-Ateny 11 kwietnia w czasie pięciu i pół godziny.