Złoty czworobok, dosł. złoty kwadrat (, al-murabba az-zahabi) – grupa oficerów armii irackiej o panarabskich poglądach, która w końcu lat 30. XX wieku przejęła faktyczną władzę w Iraku. Okres jej wpływów zakończył się razem z brytyjską interwencją w Iraku w 1941.
Członkowie grupy i jej działalność 1937–1939 Armia iracka zaczęła odgrywać czołową rolę w polityce irackiej od 1936, gdy grupa polityków cywilnych, na czele z Hikmatem Sulajmanem i Dżafarem Abu at-Timmanem sama poprosiła wojskowych o dokonanie zamachu stanu, w przekonaniu, że tylko tą drogą kraj będzie mógł zostać odgórnie zreformowany. Na czele puczu stanął gen. Bakr SidkiA. Dawisha, Iraq, s. 93.. Nadzieje na reformę wiązane z powstałym po tym wydarzeniu rządem Hikmata Sulajmana nie sprawdziły sięA. Dawisha, Iraq, s. 95.. Ponadto polityka zagraniczna rządu, niezainteresowanego ideą panarabizmu i orientującego się na Iran oraz TurcjęCh. Tripp, Historia..., s. 120-121. oraz niewywiązanie się z wcześniejszych obietnic polepszenia warunków służbyJ. Zdanowski, Historia..., s. 125. wzbudziły niezadowolenie oficerów o panarabskich przekonaniach. W 1937 grupa wojskowych spiskowców zorganizowała udany zamach na Sidkiego, a następnie doprowadziła do dymisji rządu Sulajmana.