Evolved Expendable Launch Vehicle (EELV) – program budowy i rozwoju systemów transportu orbitalnego dla United States Air Force (USAF), mający na celu zapewnienie niezawodnego dostępu do kosmosu dla ładunków Ministerstwa Obrony i innych instytucji rządowych USA. Program rozpoczął się w 1994 r. i spowodował zaniechanie stosowania dotychczasowych rakiet Delta II, Atlas II i Titan IV oraz zastąpienie ich i rozwój dwóch nowych systemów rakietowych: Delta IV i Atlas V. Te dwa środki transportu stały się głównym narzędziem umieszczania na orbicie okołoziemskiej satelitów wojskowych. W 2015 r. dopuszczono do programu rakiety Falcon 9. W roku 2019 nazwę programu zmieniono na National Security Space Launch (NSSL) w związku z certyfikacją systemów rakietowych wielokrotnego użytku.

Historia Początkowo do programu EELV weszły cztery firmy: Boeing, Lockheed Martin, McDonnell Douglas i Alliant Techsystems. Firmy te otrzymały fundusze na prace nad rozwojem nowych systemów rakietowych. W 1997 r. Boeing i McDonnell Douglas (producent rakiet Delta) połączyły się.

W 1998 r. Boeing i Lockheed Martin otrzymały pierwsze kontrakty na starty swoich rakiet: Boeing na 19 startów za kwotę 1,38 mld USD, Lockheed Martin na 9 startów za 0,65 mld USD. W 2003 r. USAF przesunął, wraz z funduszami, 7 startów Delty IV na Atlasa V.