thumb|240px|Grób Gabrieli Pianko na Cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Warszawie Gabriela Pianko (ur. 19 grudnia 1893 w Warszawie, zm. 16 sierpnia 1973 w Warszawie) – polska filolog klasyczna, uczennica Tadeusza ZielińskiegoGabriela Pianko, Tadeusz Zieliński w Warszawie: wspomnienia uczennicy, „Meander” 15 (1960), z. 1, 56–60., pierwsza kobieta wchodząca w skład Konsystorza Kościoła Ewangelicko-Reformowanego w RP.
Była córką architekta Izydora Pianko (1861–1931) i Franciszki z Wittenbergów, jej młodszą siostrą była Eugenia, żona Władysława Szenajcha.
Pochodziła z rodziny żydowskiej, która w 1896 roku przyjęła chrzest w wyznaniu ewangelicko-reformowanym i która była zaangażowana w życie kościoła; członkiem konsystorza był jej brat Michał Pianko (1892–1972).
W latach 1955–1967 wchodziła w skład Konsystorza Kościoła. Została też pierwszą kobietą w historii, która do niego weszła. Po jej ustąpieniu, pierwszą prezeską Konsystorza została Zofia Lejmbach. Została pochowana w grobie rodzinnym na cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Warszawie (kwatera O-3-6).