thumb|240px|right|Grób Władysława Niemirskiego na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie Władysław Niemirski (urodzony jako Władysław Niemiec) (ur. 19 czerwca 1914 w Wiśle, zm. 15 lipca 2001 w Warszawie) – polski architekt zieleni, malarz.
Życiorys Od 1925 uczył się w cieszyńskim Gimnazjum im. Antoniego Osuchowskiego, w 1929 przeniósł się do Państwowego Gimnazjum i Liceum Męskiego im. Mikołaja Kopernika, które ukończył w 1933. Po uzyskaniu świadectwa dojrzałości wyjechał do Warszawa i rozpoczął studia na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej, w 1937 równolegle do nauki podjął pracę w pracowni prof. Franciszka Krzywdy-Polkowskiego, gdzie projektował zieleń miejską dla Warszawy. W 1938 na potrzeby konkursu architektonicznego zaprojektował kolonię domów robotniczych na Górnym Śląsku i uzyskał wyróżnienie. Po wybuchu II wojny światowej przerwał naukę i pracował w ogrodnictwie, od 1942 znalazł zatrudnienie przy budowie parku wokół dworku Chopinów w Żelazowej Woli, gdzie pracował jako ogrodnik pod kierunkiem prof. Franciszka Krzywdy-Polkowskiego. Od 1947 kontynuował studia, w 1948 obronił przygotowany pod kierunkiem Franciszka Krzywdy-Polkowskiego projekt Instytutu Kształtowania Terenów Zieleni na Górnym Ujazdowie i uzyskał tytuł magistra inżyniera architekta.