Andrzej Myrcha (ur. 15 marca 1939 w Siedlcach, zm. 28 października 1997) – polski biolog, nauczyciel akademicki, członek Polskiej Akademii Nauk.
Życiorys mały|318x318px|Grób profesorów Aliny i Andrzeja Myrchów na Cmentarzu Bródnowskim. Był absolwentem Wydziału Biologii Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie w 1962 roku uzyskał tytuł magistra, a w 1966 roku – doktora. W 1962 roku rozpoczął pracę w Zakładzie Badania Ssaków PAN w Białowieży. W 1966 roku przeniósł się do Instytutu Ekologii PAN w Dziekanowie Leśnym. Tu jego badania zaczęły się skupiać na zagadnieniach związanych z ptakami. W 1978 roku rozpoczął pracę w Instytucie Biologii Filii Uniwersytetu Warszawskiego w Białymstoku. W tym samym roku zaangażował się w wyprawy polarne. Wziął udział w pięciu wyprawach antarktycznych m.in. na stację im. Henryka Arctowskiego (jedną z nich kierował). Podczas wypraw prowadził badania żyjących tam pingwinów oraz gromadził szczątki pingwinów kopalnych. Zgromadzone przez niego eksponaty stały się zalążkiem kolekcji białostockiego Uniwersyteckiego Muzeum Przyrodniczego, o którego utworzenie zabiegał od 1980 roku. Andrzej Myrcha należał do Polskiej Akademii Nauk, gdzie był m.in. członkiem m.in. Komitetu Badań Polarnych, Komitetu Ekologii oraz przewodniczącym rady naukowej Instytutu Ekologii.