Zespół kość udowa-strzałka-kość łokciowa () – wada wrodzona, niemająca podłoża genetycznego, o charakterze asymetrycznego skrócenia kości udowej, kości strzałkowej oraz kości łokciowej, któremu mogą towarzyszyć wady palców, bez objawów niepełnosprawności intelektualnej.
Historia Zespół został opisany po raz pierwszy w 1967 roku przez niemieckich lekarzy D. Kühnego, W. Lenza, D. Petersena oraz H. Schönenberga.
Etiologia Etiologia zespołu kość udowa-strzałka-kość łokciowa jest nieznana. Wada może powstawać od 4. do 9. tygodnia życia płodowego, pod wpływem czynników teratogennych, jednakże nie ustalono żadnego specyficznego czynnika.
Epidemiologia Częstość występowania szacowana jest na 1–9 na 100 000 żywych urodzeń. Choroba występuje dwa razy częściej u mężczyzn niż u kobiet. Wada jest sporadyczna, jednakże opisano przypadki rodzinnego występowania.