Badanym liderom polecono ocenę niepożądanej osoby w kilku kategoriach na wielostopniowej skali.Okazało się, że wśród liderów dało się wyróżnić dwie grupy: takich, których osoby z którymi nie chcieli już w życiu pracować, oceniali stosunkowo pozytywnie (wysokie LPC) oraz takich, których oceniano bardzo negatywnie (niskie LPC).
Wysoki wskaźnik LPC – lider ma dobre relacje z grupą, co ma przełożenie na dobrą atmosferę wobec wykonywanych zadań. Niski wskaźnik LPC - przywódcy przekładają relacje ponad wykonanie zadania, jedynie kiedy ich zadowolenie z wyników osiąga wysoki poziom.
Teoria mówi o tym, że to, czy sprawdzają się bardziej przywódcy o niskim czy wysokim LPC, zależy od tego, na ile mają poparcie grupy, na ile standardowe są zadania i na ile lider ma organizacyjną władzę, by karać i nagradzać członków grupy.
Bibliografia Koźmiński Andrzej Krzysztof, Jemielniak Dariusz, Zarządzanie od podstaw. Warszawa, 2011.
Kategoria:Osobowość Kategoria:Psychologia pracy i organizacji