Od 1922 był kierownikiem naukowym Lasów Doświadczalnych SGGW w Rogowie, prowadził badania nad zawartością wody w drewnie i zamrozi w budulcu oraz zainicjował badania nad żywicowaniem sosny pospolitej. W 1923 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, od 1925 do 1925 pełnił funkcję dziekana Wydziału Leśnego. Poza pracą w SGGW był wykładowcą encyklopedii leśnictwa na Wydziale Geodezji Politechniki Warszawskiej i leśnictwa w Państwowej Szkole Mierniczej w Warszawie. Od 1927 przez cztery lata był początkowo wiceprezesem, a następnie prezesem Związku Zawodowego Leśników. W roku akademickim 1928/1929 dojeżdżał do Lwowa, gdzie prowadził wykłady z użytkowania lasu na tamtejszej Politechnice. W 1929 doprowadził do przekształcenia Zakładu Użytkowania Lasu i Mechanicznej Technologii Drewna w samodzielną katedrę.
Adam Schwarz był odznaczony fińskim Krzyżem Komandorskim Orderu "Białej Róży". Jego synem był Adam Czarnowski.
Spoczywa na cmentarzu PowązkowskimAdam Schwarz w: Sejm Wielki (pod murem ul.