Lelek chiński (Caprimulgus centralasicus) – gatunek małego ptaka z rodziny lelkowatych (Caprimulgidae), opisany w 1960, o niepewnym statusie taksonomicznym. Znany wyłącznie z jednego okazu odłowionego w zachodnich Chinach w Sinciang w 1929.
Taksonomia Gatunek znany tylko z jednego okazu – holotypu. Opisany po raz pierwszy w 1960 na łamach „American Museum Novitates” przez Charlesa Vaurie. Odłowiony został jednak już 7 września 1929 w zachodniej części regionu Sinciang, w lokalizacji o nazwie Goma/Guma, na wysokości około 1200 m n.p.m. (4000 stóp). Holotyp odstrzelił Frank Ludlow. Choć autor przyrównywał nowy okaz do lelka egipskiego (C. aegyptius), uznał go za odrębny gatunek. Badania Schweizera i współpracowników przeprowadzone w 2020 wykazały, że takson ten jest synonimem C. europaeus, najprawdopodobniej podgatunku C. e. plumipes.
Środowisko Według notatki, jaką Ludlow dołączył do spreparowanego ptaka, został on odstrzelony na piaszczystych wzgórzach porośniętych niskimi krzewami. W 1990 podczas badań w terenie okazało się, że środowisko wokół Guma znacznie odbiega od swojego stanu w latach 20. XX wieku.