227..

Wspomnienia objęły trzy okresy życia Wata: warszawski (futurystyczna młodość i życie cyganerii artystycznej w okresie międzywojennym), lwowski (1939) i rosyjski (1940-1946). Pisarz przedstawia m.in. działalność komunizującej inteligencji w okresie międzywojennym, stosunek władzy radzieckiej do literatów polskich we Lwowie, prowokację, która spowodowała masowe aresztowania pisarzy w styczniu 1940 r. oraz wywózkę ich rodzin do Kazachstanu, pobyt w 13 więzieniach sowieckich, pracę w delegaturze rządu londyńskiego w Ałma-Acie oraz restrykcje po wyjściu Armii Andersa.

Pierwsze wydanie Po powrocie Watów do Francji w 1965 r. rozpoczęło się przygotowanie „pamiętnika mówionego” do druku. Taśmy z rozmowami zostały spisane już po śmierci Wata przez żonę pisarza. Całość opracowała redakcyjnie Lidia Ciołkoszowa, działaczka PPS mieszkająca w Londynie. Miłosz planował, że wydawcą zostanie Jerzy Giedroyc, a książka ukaże się w Instytucie Literackim w Paryżu w ramach Biblioteki „Kultury”. Ostatecznie „Mój wiek” wydany został 1977 r., jedenaście lat po samobójczej śmierci poety, w londyńskim wydawnictwie Book Fund.