Glosolalia, mówienie językami (od gr. glō̂ssa „język” + laléō „mówię”) – wypowiadanie w stanie religijnego uniesienia niezrozumiałych dźwięków. Przez wyznania i Kościoły chrześcijańskie uznawane za charyzmatyczną mowę artykułowaną, choć niezrozumiałą dla słuchaczy.
W chrześcijaństwie Glosolalia jest często przez osoby wierzące uznawana za dar języków pochodzący od Boga. W Piśmie Świętym jest wzmiankowana około 30 razy. W Nowym Testamencie świadczą o niej Dzieje Apostolskie (2,4; 10,46; 19,6), listy św. Pawła (1 Kor 12,30; 13,1; 14,2.39), a także Ewangelia (Mk 16,17), gdzie Jezus obiecuje uczniom, że będą mówić językami. Niezależnie od problemów egzegetycznych, mowa jest o zjawisku uznanym przez Pismo św. za rzeczywiste i stosunkowo częste. Dar ten ma często funkcję modlitewną. Św. Paweł napisał w 1. Liście do Koryntian , że ten dar jest najmniejszym z darów, ale on sam go posiada (1 Kor 14,18) i życzy go innym (1 Kor 14,5); ale też należy czuwać nad właściwym porządkiem, jeśli korzysta się z niego na zebraniach (1 Kor 14,2).