Fryderyk Wilhelm (I) (ur. 28 marca 1675 r. w Grabow, zm. 31 lipca 1713 r. w Moguncji) – książę Meklemburgii-Schwerin od 1692 r., od 1695 r. książę całej Meklemburgii, po podziale w 1701 r. książę Meklemburgii-Schwerin.
Był najstarszym synem księcia Meklemburgii-Grabow Fryderyka I (jednego z synów księcia Meklemburgii-Schwerin Adolfa Fryderyka I) i Krystyny Wilhelminy (córki księcia Hesji-Homburg Wilhelma Krzysztofa). W 1692 r. objął tron w Meklemburgii-Schwerin po śmierci stryja, Chrystiana Ludwika I – stryj zmarł bezpotomnie, nie żył też już żaden z innych starszych braci Fryderyka I (wszyscy także zmarli bezpotomnie). Żył jednak najmłodszy brat ojca (ostatni z synów Adolfa Fryderyka I), Adolf Fryderyk II, który zgłosił swoje roszczenia do części księstwa. W 1695 r. zmarł bezpotomnie ostatni książę Meklemburgii-Güstrow Gustaw Adolf i Adolf Fryderyk II zagarnął jego włości. Spór oddano pod rozstrzygnięcie cesarza, który ustanowił tymczasowe władze w tym księstwie. Cesarski sąd w 1697 uznał prawa Fryderyka Wilhelma.