W podobnym czasie amazonki niebieskoskrzydłe zostały wytępione na mniejszych wyspach Portoryko – Culebra, Vieques i Mona – i zostały ograniczone do 5 lokalizacji: okolic z wapieniami ukształtowanymi przez kras, dwóch w wysokogórskich lasach deszczowych i jednego lasu namorzynowego u podnóża El Yunque National Forest. Jeden z tych obszarów dotkniętych zjawiskami krasowymi, leżący na północnym wschodzie Portoryko, jest „ostoją” amazonek niebieskoskrzydłych. Valle de las Cotorras („Dolina Papug”), leżąca między San Sebastián i Morovis była niegdyś domem dla dość dużej populacji. Niektóre amazonki przetrwały na niewielkich połaciach zdegradowanego lasu, jednak nie jest to środowisko zdolne utrzymać większe kolonie. Naturalne środowisko tych papug ostało się jedynie w Cordillera Central i w lasach niedotkniętych działalnością człowieka i do 1940 amazonki niebieskoskrzydłe ograniczyły swój zasięg do pasma Luquillo w El Yunque National Forest. Obecnie gatunek występuje na wysokościach od 396 do 823 m n.p.m. Jako że te papugi wymagają do gniazdowania dojrzałych lasów z dziuplami, nie pojawiają się w lasach z karłowatymi drzewami i lasach wtórnych.