Stanowisko to było wspierane przez Pana Cunninghame Grahama (określenie użyte w tekście deklaracji), który wyraził pogląd iż, chce Szkockiego Parlamentu, aby oddać sprawiedliwość właścicielom małych gospodarstw i zatrzymać ich w ojczyźnie, ustanowić ośmiogodzinny dzień pracy dla górników oraz wprowadzić ustawy alkoholowe, oraz znacjonalizować ziemię. Na konferencji obecni byli także inni członkowie parlamentu, Peter Esslemont oraz Dr G. B. Clark parlamentarzysta z Caithness-shire.
Podczas gdy, Graham w Izbie Gmin stał się znacznie bardziej radykalny w poglądach, jego działania ukierunkowały się również w stronę utworzenia Szkockiej Partii Pracy wraz z Keir'em Hardie. Graham opuścił Partię Liberalną w 1892 roku, aby walczyć o miejsce w parlamencie w nowych wyborach jako kandydat Labourzystów.
Wspierał robotników w ich konfliktach z przemysłowcami oraz aktywnie zaangażował się z Annie Besant w strajk pracownic londyńskiej fabryki zapałek Bryant and May oraz w Strajk pracowników doków portu londyńskiego w 1889 roku. W lipcu 1889 roku uczestniczył w II Międzynarodówce w Paryżu razem z Jamesem Keirem Hardie, Williamem Morrisem, Eleonorą Marks oraz Edwardem Avelingiem.