Nikołaj Jewgienjewicz Kakurin (ros. Никола́й Евге́ньевич Каку́рин, ur. w Orle, zm. 29 lipca 1936 w Jarosławiu) – rosyjski i radziecki dowódca wojskowy.
Życiorys Urodzony w rodzinie szlacheckiej. Ukończył gimnazjum w Żytomierzu, od 31 sierpnia 1893 służył w rosyjskiej armii, 1904 skończył Michajłowską Szkołę Artylerii, służył w 30 Brygadzie Artylerii i 18 Brygadzie Artylerii. W 1910 ukończył z 1 lokatą Nikołajewską Akademię Sztabu Generalnego, 26 listopada 1912 został starszym adiutantem sztabu 5 Dywizji Piechoty.
Brał udział w I wojnie światowej, w styczniu 1915 został starszym adiutantem sztabu 10 Korpusu Armijnego. Do 6 grudnia 1915 był p.o. starszego adiutanta twierdzy Przemyśl, 6 grudnia 1915 został p.o. szefa sztabu 71 Dywizji Piechoty, a 10 sierpnia 1916 p.o. szefa sztabu 3 Zabajkalskiej Brygady Kozackiej, był w składzie oddziału korpusu gen. Baratowa działającego w Persji. W październiku 1917 z frontu udał się do Kijowa, gdzie przebywał również po zajęciu miasta przez armię niemiecką 1 marca 1918, następnie 8 marca 1918 wstąpił do armii URL, został pomocnikiem szefa Sztabu Generalnego URL, w kwietniu 1919 był oficerem sztabu 3 Korpusu armii URL, od kwietnia do lipca 1919 był szefem sztabu 4 Korpusu armii URL/Armii Galicyjskiej, od jesieni 1919 do marca 1920 pozostawał w rezerwie.