Powojenna odbudowa i rozbudowa w kierunku produkcji organicznej Po zakończeniu okupacji, w czerwcu 1945 r. rząd podjął uchwałę o odbudowie i rozbudowie PFZA w ramach ogólnokrajowego programu produkcji nawozów dla rolnictwa. Wywiezione maszyny i urządzenia pochodzące z Mościc, dzięki zaangażowaniu załogi sukcesywnie odnajdywano – m.in. w Brzegu Dolnym na Śląsku. W 1945 r. uruchomiono produkcję metanolu na niewielką skalę. W listopadzie 1946 r. oddano do użytku półtechniczną instalację formaliny oraz podjęto uchwałę o odbudowie chlorowni. Lata 1947–1949, to okres Planu Trzyletniego. Dzięki odzyskaniu zrabowanej aparatury, już w maju 1947 r. oddano do użytku instalację do produkcji katalizatora żelazowo-chromowego do konwersji tlenku węgla, a w lipcu – instalację amoniaku syntetycznego, następnie instalację do produkcji kwasu azotowego technicznego oraz saletrzaku (20,5% N). Instalację saletry wapniowej odbudowano w 1948 r. i uruchomiono rok później. Latem 1948 r., po ośmiu miesiącach odbudowy, oddano do użytku chlorownię. Chlor otrzymywany z elektrolizy soli był surowcem wyjściowym do produkcji wapna chlorowanego, kwasu solnego, chlorobenzenów i woskoli.