Wzór na grubość ścianki (znany również jako wzór Barlowa) – wzór używany do obliczania minimalnej grubości ścianki w urządzeniach ciśnieniowych poddanych ciśnieniu wewnętrznemu (np. walczakach, kotłach parowych oraz rurociągach). Powszechnie stosowany w mechanice.
Ogólna postać wzoru thumb|350px|Rodzaje naprężeń w ściance zbiornika ciśnieniowego (δx-naprężenia osiowe, δy-naprężenia obwodowe) thumb|350px|Naprężenia w zbiorniku ciśnieniowym (F-siła, D-średnica wewnętrzna, g-grubość ścianki, A-powierzchnia działania siły, p-ciśnienie wewnętrzne, L-długość cylindra) W przypadku zbiorników cienkościennych (których stosunek średnicy do grubości ścianki jest większy od 20) występuje dwuosiowy układ naprężeń. Wzdłuż osi zbiornika powstają naprężenia osiowe δx a poprzecznie do jego osi powstają naprężenia obwodowe δy. Ponieważ w zbiornikach cylindrycznych cienkościennych naprężenia obwodowe są dwa razy większe od naprężeń osiowych, obliczeń wytrzymałościowych dokonuje się jedynie z uwzględnieniem naprężeń obwodowych. Do obliczeń takich stosuje się ogólną postać wzoru:
gdzie: g - grubość ścianki D - średnica zbiornika p - ciśnienie wewnętrzne zbiornika δ - maksymalne dopuszczalne naprężenie