Został wysłany na studia uzupełniające z zakresu teologii moralnej w Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie w okresie 1963–1969, które ukończył doktoratem.
Był wykładowcą teologii moralnej w Wyższym Seminarium Duchownym Paulinów na Skałce w Krakowie, a także w Instytucie Teologicznym Księży Misjonarzy na Stradomiu w Krakowie w okresie 1969–1975.
Pełnił obowiązki rektora Wyższego Seminarium Duchownego Paulinów w okresie 1969–1972, oraz przeora klasztorów w Warszawie, Krakowie i na Jasnej Górze (1975–1977). Będąc przeorem w stolicy organizował piesze pielgrzymki z Warszawy na Jasną Górę, a będąc przeorem na Skałce przyczynił się do restauracji kościoła paulińskiego św. Michała Archanioła i św. Stanisława Biskupa. Przez dwie kadencje w okresie 1978–1990 wybierano go na generała zakonu paulinów. Trzykrotnie w latach 1979, 1983 i 1987 przyjmował na Jasnej Górze pielgrzymującego po Polsce papieża Jana Pawła II, późniejszego świętego. Po apelu jasnogórskim 19 czerwca 1983 otrzymał do depozytu z rąk papieża przestrzelony pas sutanny pochodzący z 13 maja 1981, kiedy to chciano targnąć się na jego życie podczas audiencji generalnej w Rzymie, a który po jego decyzji został później złożony 4 czerwca 2004 przy cudownym obrazie jasnogórskim.