Edward Pieczonka (ur. 13 maja 1881 we Lwowie-Bogdanówce, zm. w styczniu 1939) – polski nauczyciel, major piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 13 maja 1881 we Lwowie-Bogdanówce. W 1902 ukończył C. K. IV Gimnazjum we Lwowie. Odbył studia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Lwowskiego. Podjął pracę nauczyciela od 2 września 1908. W 1909 jako filolog klasyczny był zastępcą nauczyciela w C. K. Gimnazjum w Brzeżanach.
Po zakończeniu I wojny światowej i odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego w stopniu porucznika jako były oficer c. i k. armii. Brał udział w wojnie polsko-ukraińskiej 1918-1919 i dostał się wówczas do niewoli. Został awansowany do stopnia kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 (w 1923 był zweryfikowany z lokatą 8, w 1924 z lokatą 4).
W latach 1923–1927 pełnił służbę w Powiatowej Komendzie Uzupełnień Sambor, pozostając oficerem nadetatowymm 5 Pułku Strzelców Podhalańskich w Przemyślu. W lutym 1926 został zatwierdzony na stanowisku kierownika I referatu. 3 maja 1926 roku został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 lipca 1925 roku i 3. lokatą w korpusie oficerów piechoty.