Carl Larsson oficjalnie otrzymał zlecenie narysowania szablonów do trzech ścian dolnej części klatki schodowej.
W 1896 roku komisja zamówiła kartony także do pozostałych trzech ścian w sali dolnej. Larsson za swoją pracę otrzymał po 25 tysięcy koron za każdą ścianę. Sześć ścian zostało pomalowanych latem 1896 roku. Komisja była jednak krytyczna, jeśli chodzi o samo wykonanie i chciała więcej zmian odnośnie do szczegółów. Spór zakończył się tym, iż komisja postanowiła „przyjąć” malowidła Larssona, unikając słowa: „zatwierdzić”. Kwestia wykonania Wjazdu Gustawa Wazy została wstrzymana, a po roku komisja zdecydowała, iż trzeba odłożyć kwestię jeszcze jednego malowidła na klatce schodowej.
Obraz thumb|240px|Carl Larsson w swojej pracowni przed pierwszym szkicem Wjazdu króla Gustawa Wazy Komisja zawiesiła następnie swoją działalność, ale Carl Larsson był nadal ogarnięty twórczą pasją namalowania Wjazdu Gustawa Wazy. W grudniu 1897 roku napisał list do mecenasa sztuki Pontusa Fürstenberga, w którym poprosił o 10 tysięcy koron, aby móc malować swój dużych rozmiarów (14 × 7 m) obraz olejny, a następnie przedstawić go komisji, by ta nie mogła odmówić umieszczenia płótna na ścianie. Pontus Fürstenberg nie chciał wyłożyć takich pieniędzy i poprosił Carla Larssona o zaczekanie. Zapału artysty nie dało się jednak powstrzymać.