Wołodymyr Karanowycz, także jako Włodzimierz Karanowicz; ukr. Володимир Каранович (ur. w Mikołajowie, zm. 24 stycznia 1958 w Buenos Aires) – ukraiński lekarz z tytułem doktora, działacz społeczny i polityczny.
Życiorys Urodził się 25 grudnia 1899 w Mikołajowie w rodzinie duchownego greckokatolickiego. Ukończył ukraińskie gimnazjum akademickie we Lwowie w 1917. Służył w szeregach c. i k. armii podczas I wojny światowej i w Ukraińskiej Armii Halickiej podczas wojny polsko-ukraińskiej w stopniu czetara. Przebywał w niewoli polskiej w obozie w Brześciu do 1921. Po odzyskaniu wolności podjął studia medyczne w Wiedniu, które ukończył w Poznaniu w 1926. Od 1927 był członkiem Ukraińskiego Towarzystwa Medycznego we Lwowie. Specjalizował się w radiologii. Praktykował w Szpitalu Uniwersyteckim w Poznaniu (1926–1931), następnie w dziedzinie ogólnej w szpitalu we Lwowie. W ciągu roku 1928 był lekarzem w Stojanowie (województwo lwowskie) i w Stęszewie (województwo poznańskie).