Należał do sanockiego koła Ukraińskiego Zjednoczenia Narodowo-Demokratycznego (UNDO) (innymi działaczami byli adwokaci dr Stepan Wanczycki jako liderWojciech Sołtys, Stosunki społeczno-polityczne, Pomiędzy wojnami światowymi 1918–1939, w: Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 564., dr Wasyl Bławacki, dr Eugeniusz Szatyński, Leńczyk, sędzia Jan Bełej oraz lekarz ŁemiszkoWłodzimierz Marczak: Ukrainiec w Polsce: Dole i niedole w PRL-u. s. 76.. W 1934 kierował Towarzystwem Muzealnym „Łemkowszczyzna” w Sanoku (wówczas Ukraińcy w Sanoku przystąpili do budowy ludowego). W latach 30. kierował ukraińskim Narodnym Domem w Sanoku.
Był określany mianem zażartego Ukraińca. W latach 30. XX w. w Sanoku był przypisany do adresu ulicy Jana III Sobieskiego 6.
Po wybuchu II wojny światowej, klęsce polskiej wojny obronnej i wkroczeniu Niemców do Sanoka, nowym burmistrzem miasta mianowanym przez okupantów został dr Stepan Wanczycki, a w skład ukraińskiego zarządu miejskiego weszli dr Wołodymyr Karanowycz, dr Wasyl Bławacki i Stepan Car. W trakcie okupacji niemieckiej ziem polskich Karanowycz nadal mieszkał i ordynował w sanockim szpitalu.