Duża część mieszkańców zamieszkała w Babiaku.
2 października 1940 w getcie osiedlono 150 rodzin żydowskich z Koła i 50 rodzin z Babiaka. Było to około 1000 osób. W skład Judenratu getta weszli prezes Izrael Warnburn (oficjalnie nazywany burmistrzem), sekretarz (wiceprezes) Nojman, aprowizator Beatus oraz Krotowski i Prost z Babiaka (według Przemysława Nowickiego dwaj ostatni zastąpili Rzeszewskiego i Brawmana, którzy weszli w skład Judenratu na początku jego działalności). W 1941 roku w skład Judenratu weszli jeszcze Frisz, Laskowski (współpracownik gestapo), bracia Lancman oraz ich szwagier, Kiwe (uchodźcy ze Śremu). Judenrat utrzymywał kontakty z Radą Żydowską w getcie kolskim, od której pozyskiwał artykuły spożywcze. Pomoc uzyskiwano również z Jointu. Nojman został przesiedlony do getta warszawskiego, gdzie złożył relację spisaną w archiwum Ringelbluma przez Daniela Fligelmana, pt. Koło (Z opowiadań młodego Żyda).