Wojciech Drewniak (ur. 16 kwietnia 1922 w Wadowicach, zm. 14 maja 2016 w Sokółce) – żołnierz Wojska Polskiego, więzień niemieckich obozów koncentracyjnych oraz polskich służb bezpieczeństwa, działacz kombatancki.
Życiorys W latach 1922–1936 mieszkał w Wadowicach, gdzie uczęszczał do Państwowego Gimnazjum Męskiego im. Marcina Wadowity. W 1936 roku przeniósł się do Nowego Sącza.
Walczył w kampanii wrześniowej 1939 roku, podczas której został wzięty do niewoli przez Armię Czerwoną. Zwolniony, powrócił do Nowego Sącza, gdzie włączył się w działalność polskiego ruchu oporu, zostając przewodnikiem osób, które chciały się przedostać do Francji, by wstąpić w szeregi Wojska Polskiego (trasa Stary Sącz – Bardejów – Koszyce). W marcu 1940 roku został aresztowany przez Gestapo i przewieziony do więzień w Nowym Sączu a następnie w Tarnowie, skąd w pierwszym transporcie więźniów politycznych trafił do obozu Auschwitz-Birkenau (numer więzienny 415). W obozie przebywał do listopada 1944 roku, pracując m.in. w obozowej stolarni oraz zakładach Deutsche Ausrüstungswerke.