Od czasów reformacji kościołem dysponowała gmina ewangelicka. Po 1945 r. ponownie przejęli go katolicy. Samodzielną parafię rzymskokatolicką pw. Matki Boskiej Szkaplerznej utworzono tu 13 grudnia 1983 r.
Opis Jest to kościół orientowany, w podstawach gotycki, murowany z cegieł na kamiennej podmurówce, Korpus budowli został oszkarpowany, a jego ściany otynkowano. Okna zakończone zostały spłaszczonymi łukami.
Po stronie zachodniej znajduje się kwadratowa, niewysoka wieża z kruchtą w przyziemiu, przykryta dachem namiotowym blaszanym. Po stronie północnej usytuowano zakrystię, a od południa kruchtę. Salowe wnętrze świątyni nakryto stropem z ornamentem stiukowym (sygnatura z 1750 r.).
Wyposażenie Wystrój i wyposażenie świątyni jest barokowe i późnobarokowe. Ołtarz główny pochodzi z około 1730 r. Niegdyś połączony był z amboną – jej rzeźbione fragmenty wykonano w latach 1680-1687 w warsztacie Jana Pfeffera.
Zachowała się loża kolatorska (jej rzeźbione obudowanie wykonano około 1725 r.) oraz dwie płyty nagrobne z przełomu XVI i XVII wieku: małżonków von Tettau oraz von Lesgewanga. W kościele znajduje się także olejny obraz Ukrzyżowanie z XVII wieku.