Komisarz bezpieczeństwa państwowego I rangi () – nazwa specjalnego stopnia wyższego korpusu dowódczego w organach bezpieczeństwa państwowego Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich – Ludowym Komisariacie Spraw Wewnętrznych ZSRR (NKWD ZSRR) w latach 1935–1945.
Odpowiadał wojskowemu stopniowi komandarm I rangi, komisarz armii I rangi i fłagman floty I rangi (w latach 1935–1943), generał armii, admirał floty (w latach 1943-1945); bezpośrednio niższym stopniem był komisarz bezpieczeństwa państwowego II rangi, bezpośrednio wyższym komisarz generalny bezpieczeństwa państwowego.
Stopień wprowadzono postanowieniem Centralnego Komitetu Wykonawczego ZSRR i Rady Komisarzy Ludowych ZSRR z 7 października 1935, zniesiono rozporządzeniem Prezydium Rady Najwyższej ZSRR z 6 lipca 1945.
Stopień komisarza bezpieczeństwa państwowego I rangi otrzymali 26 listopada 1935: Jakow Agranow, Wsewołod Bałycki, Tierientij Dieribas, Leonid Zakowski, Gieorgij Prokofjew i Stanisław Redens.
5 lipca 1936 stopień otrzymał Gieorgij Błagonrawow.
11 września 1938 na stopień mianowano Ławrientija Berię.
4 lutego 1943 stopień otrzymał Wsiewołod Mierkułow.