Pēteris Vītoliņš, Piotr Janowicz Witolin (ros. Пётр Янович Витолин, ur. 1892 w guberni kurlandzkiej, zm. 10 lutego 1938) – łotewski komunista, radziecki działacz partyjny.
Życiorys W 1908 wstąpił do SDPRR, od lutego do listopada 1914 był sekretarzem kasy chorych fabryki wagonów w Rydze, w grudniu 1914 został aresztowany, a w grudniu 1916 skazany na zesłanie do guberni irkuckiej. Po rewolucji lutowej 19 marca 1917 został amnestionowany, od maja do lipca 1917 był przewodniczącym kałuskiej organizacji SDPRR(b), redagował również gazetę "Rasswiet", od 29 lipca 1917 do 23 lutego 1918 był przewodniczącym kałuskiego gubernialnego biura SDPRR(b) i jednocześnie od 27 listopada 1917 do 29 stycznia 1918 przewodniczącym Kałuskiego Komitetu Wojskowo-Rewolucyjnego. Od lutego 1918 do stycznia 1919 był przewodniczącym kałuskiego gubernialnego komitetu SDPRR(b)/RKP(b), jednocześnie od stycznia do marca 1918 przewodniczącym Komitetu Wykonawczego Kałuskiej Rady Gubernialnej, od 5 lutego do 26 kwietnia 1918 przewodniczącym Rady Komisarzy Ludowych Kałuskiej Republiki Radzieckiej, a od stycznia do sierpnia 1919 redaktorem gazety "Krasnoarmmiejskaja Prawda" Sztabu Frontu Południowego.