Dowództwo 23 dywizji dało z zapasów wojskowych umundurowanie. Dla odróżnienia od wojska regularnego powstańcy nosili orła piastowskiego na furażerkach. Liczni powstańcy walczyli we własnych związkowych mundurach powstańczych. Broń z magazynów ochotnicy mieli otrzymać dopiero z chwilą oficjalnego wybuchu wojny. Do tego czasu korzystali z broni znajdującej się w dyspozycji lokalnych komórek Wychowana Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego, oraz pozyskiwaną prywatnymi drogami.
Autonomiczną grupą ochotniczą był oddział szturmowy Polskiej Organizacji Wojskowej Górnego Śląska. Istniało jednak ścisłe współdziałanie między powstańcami i Peowiakami. Sztab POW tworzyli Wilhelm Bobek, Jan Przybyłek i Władysław Wieczorek. Zaopatrzyli oni się we własnym zakresie w broń i dysponowali lotnymi grupami na samochodach ciężarowych. Ochotnicy ci występowali w szarych mundurach organizacyjnych i maciejówkach.