thumb|Pomnik w Kodziowcach – widok ogólny thumb|Mogiła żołnierzy poległych pod Kodziowcami na cmentarzu w Sylwanowcach Bój pod Kodziowcami (w dokumentach sowieckich opisywany jako bój pod Sopoćkiniami) – starcie pomiędzy 101 pułkiem ułanów a oddziałem wydzielonym sowieckiej 2 Brygady Pancernej, stoczone nocą 21/22 września 1939 roku we wsi Kodziowce pod Sopoćkiniami.
Zacięty bój trwał kilka godzin. Mimo ciężkich strat i zdecydowanej przewagi przeciwnika polscy kawalerzyści zdołali odeprzeć wszystkie sowieckie ataki. Bój pod Kodziowcami był jednym z największych starć rozegranych w trakcie agresji ZSRR na Polskę we wrześniu 1939 roku.
Preludium
22 września 1939 roku dobiegła końca dwudniowa obrona Grodna przed Armią Czerwoną. Ze względu na fakt, iż Sowietom nie udało się szczelnie zamknąć pierścienia okrążenia, większość polskich obrońców zdołała już poprzedniego dnia wycofać się z miasta. Główna droga odwrotu prowadziła w kierunku północnym, gdzie podążyła m.in. Brygada Rezerwowa Kawalerii „Wołkowysk”. Późnym wieczorem i nocą 21/22 września główne siły polskiego zgrupowania przeprawiły się przez Niemen w okolicach Hożej, po czym zatrzymały się na postój w okolicach Sopoćkiń. Żołnierze zajęli kwatery zarówno w tej miejscowości, jak też w leżących wokół wioskach i dworach.