Wyzwolenie zastało ją w Krakowie. Po wyzwoleniu centralę Banku przeniesiono do Łodzi. Zofia została skierowana do Oddziału Banku w Płocku. Wiosną 1945 roku, jeszcze przed przyjazdem do Płocka, Zofia odwiedziła biuro LOT mieszczące się przy ulicy Nowogrodzkiej w Warszawie. Okazało się tam, że byli pracownicy przedsiębiorstwa wznowili pracę. Zofia otrzymała angaż, przy czym większość gratyfikacji za pracę to wikt i dach nad głową w zrujnowanej w Warszawie. Wraz z wznowieniem lotów rejsowych częstymi pasażerami na pokładach samolotów byli przedstawiciele władz. Początkowo funkcje stewardów pełnili znajdujący się na pokładzie mechanicy lotniczy. Ich praca w takim charakterze ograniczała się zazwyczaj do rozdania znajdującego się na pokładzie samolotu jedzenia i picia, np. chleba, kiełbasy i wódki.
Pierwszy dyrektor naczelny powojennego LOT-u zlecił Zofii opracowanie i wdrożenie w życie planu wyszkolenia odpowiedniego personelu pokładowego, zajmującego się pasażerami – stewardes. Zofia opracowała kryteria, jakie muszą charakteryzować przyszłe stewardesy: zdana matura, znajomość co najmniej dwóch języków obcych, doskonałe zdrowie, nienaganna aparycja i brak obaw przed lataniem. Na pierwszy w Polsce kurs stewardes zgłosiło się ponad trzysta chętnych.