Na Pałacu Zimowym wywieszono czerwoną flagę, zdemolowano Ministerstwo Spraw Wewnętrznych, policjantów w mundurach bito i zabijano. Wieczorem tłum wziął szturmem centralę Ochrany, wyrzucając i podpalając akta, w czym odnotowano szczególną gorliwość konfidentów. Rozbito arsenał, wyciągając tysiące karabinów. Przed nadejściem nocy z liczącego 160 000 żołnierzy garnizonu połowa była w pełni zbuntowana, reszta zajęła postawę neutralną. Dowódca piotrogrodzkiego okręgu wojskowego gen. Siergiej Chabałow mógł liczyć w mieście jedynie na 1000-2000 oddanych żołnierzy, a w rękach władz carskich znajdowało się tylko kilka gmachów publicznych w różnych miejscach Piotrogrodu.
Po opanowaniu miasta przez zrewolucjonizowane wojsko, oddziały zrewolucjonizowanych żołnierzy i manifestanci zaczęli podążać w kierunku Pałacu Taurydzkiego - siedziby Dumy manifestując gotowość podporządkowania się nowej władzy. Przed Pałacem Taurydzkim zebrał się 25-tysięczny tłum, a część demonstrantów wtargnęła do gmachu. Jednocześnie urzędujący premier Nikołaj Golicyn ogłosił decyzję Mikołaja II o zawieszeniu obrad parlamentu.