Nikołaj Wasiljewicz Ignatow (ros. Николай Васильевич Игнатов, ur. we wsi Sista w guberni sankt-petersburskiej, zm. 10 września 1985 w Leningradzie) – radziecki dowódca wojskowy, generał porucznik artylerii, Bohater Związku Radzieckiego (1945).
Życiorys Po ukończeniu szkoły podstawowej pracował na kolei, od maja 1920 służył w Armii Czerwonej, 1921-1922 uczył się na kursach artyleryjskich w Kronsztadzie, później do 1926 w szkole artylerii Armii Czerwonej w Piotrogrodzie, przemianowanej w 1924 na Leningradzką Szkołę Artyleryjską. W maju 1926 został dowódcą plutonu w 1 Ciężkim Dywizjonie Artylerii w Leningradzkim Okręgu Wojskowym, w październiku 1927 szefem wywiadu i łączności dywizjonu polowego ciężkiego pułku artyleryjskiego 1 Korpusu Piechoty Leningradzkiego Okręgu Wojskowego, a od października 1928 służył w 1 Korpusowym Pułku Artylerii kolejno jako pomocnik szefa wywiadu, politruk oddziału, pomocnik szefa wywiadu pułku, dowódca dywizjonu i pomocnik dowódcy pułku. We wrześniu 1939 został szefem sztabu artylerii 50 Korpusu Piechoty, na tym stanowisku brał udział w wojnie z Finlandią 1939–1940, od sierpnia 1940 dowodził 21 korpusowym pułkiem artyleryjskim.