Jerzy Zomer ps. Gwóźdź (ur. 16 września 1925 w Dęblinie, zm. 2 czerwca 2016 tamże) – polski nauczyciel, żołnierz polskiego ruchu oporu w czasie II wojny światowej.
Życiorys Pochodził z kolejarskiej rodziny. Po wybuchu II wojny światowej celem uniknięcia wywózki na roboty przymusowe w III Rzeszy podjął pracę w zakładzie fryzjerskim. W 1942 roku został zabrany do dęblińskiego obozu pracy przymusowej, skąd zbiegł po kilku miesiącach. Wstąpił do Armii Krajowej, w szeregach której walczył w 15 Pułku Piechoty „Wilków” pod dowództwem mjr. Mariana Bernaciaka „Orlika”.
Po zakończeniu działań wojennych kontynuował naukę - najpierw w Gimnazjum Handlowym w Dęblinie (1946-1948), a następnie Liceum Pedagogicznym w Leśnej Podlaskiej (1948-1952).
W 1948 roku podjął pracę nauczyciela, będąc zatrudnionym w szkołach w Poizdowie, Adamowie, Krzówce oraz Domaszewnicy (w dwóch ostatnich placówkach pełnił funkcje kierownika). Następnie, od 1959 pracował w szkołach podstawowych w Łukowie;