Iwan Iwanowicz Turianica (ros. Иван Иванович Туряни́ца, ur. 25 maja 1901 we wsi Riapidź w rejonie mukaczewskim, zm. 27 marca 1955 w Użhorodzie) – radziecki działacz partyjny.
Życiorys Od października 1917 do 1918 służył w armii austro-węgierskiej, a w 1919 w Zakarpackiej Gwardii Czerwonej. Został aresztowany przez Słowaków i osadzony w obozie w Preszowie, w grudniu 1919 zwolniony. Od października 1924 do 1925 służył w armii czechosłowackiej, 1925 wstąpił do KPCz, 1927–1928 był przewodniczącym związków zawodowego budowlańców w Mukaczewie, a od października 1928 do sierpnia 1929 sekretarzem Komitetu Okręgowego i Miejskiego KPCz w Mukaczewie. W 1929 został aresztowany i zwolniony, od lutego 1930 był sekretarzem Komitetu Okręgowego KPCz w Użhorodzie, a 1933–1939 sekretarzem Zakarpackiej Krajowej Rady Czerwonych Związków Zawodowych, w lipcu 1936 został aresztowany i wkrótce zwolniony. W marcu 1939, po zajęciu Rusi Zakarpackiej przez Węgry, wyemigrował do ZSRR, gdzie w latach 1939–1940 działał w MOPR, 1940-1941 pracował w fabryce parowozów jako planista-ekonomista, a od sierpnia 1941 do maja 1943 pozostawał w dyspozycji Ludowego Komisariatu Obrony ZSRR.