Przygotowania sił chrześcijańskich thumb|260px|Sforza Pallavicini Na atak wyjątkowo szybko zareagowało dowództwo austriackiej armii. Na polecenie króla Ferdynanda I wysłano do południowej części Felvidéku (obecnej Słowacji) trzytysięczne wojsko (w części składające się z Hiszpanów) pod dowództwem Erazmusa von Teuffela, którego Węgrzy nazywali Rézmánem Ördögiem lub Mátyásem Ördögiem. Do tej armii dołączył Sforza Pallavicini z włoskimi najemnikami, których część zgromadzono przy wsparciu papieża. Pod wodzą Dietricha von Marcelela przybyło 3000 niemieckiej piechoty, w tym połowa pikinierów i połowa muszkieterów. Oddziały przemaszerowały do miejscowości Egeg, gdzie rozbiły obóz i gdzie dołączyło do von Teuffela jeszcze 800 czeskiej i morawskiej piechoty oraz 800 hajduków. W międzyczasie przybyli żołnierze z załóg zamków w Korponie, Zólyomie i Lévie, w których skład wchodzili zarówno Węgrzy jak i Słowacy. Pod miejscowością Fülek zgromadziło się wojsko zebrane z 10 komitatów. Całkowite siły mogły liczyć w przybliżeniu 10 tysięcy. Większej części chrześcijańskiej armii brakowało potrzebnego doświadczenia wojennego, a również i artylerii.