Prawdopodobieństwo ataku Turków osmańskich wzrosło po zdobyciu przez nich Kandii w roku 1669, i następnego roku Wielki Mistrz Nicolas Cotoner zaprosił wojskowego inżyniera Antonio Valpergę w celu poprawy fortyfikacji. W tym czasie Floriana Lines były ciągle w fazie budowy, i zidentyfikowano szereg słabych punktów w ich oryginalnej konstrukcji. Chodziło głównie o dwa półbastiony, formujące krańcowe punkty fortyfikacji frontowych, które miały za ostre kąty ścian i nie mogły być skutecznie bronione. Valperga próbował skorygować te błędy przez szereg zmian w Bastionie św. Salwatora na zachodnim końcu linii, budując dodatkowy niższy mur obronny (faussebraye) na całej długości fortyfikacji frontowych oraz dzieło rogowe koło wschodniego krańca. W latach 1680. niewielkie modyfikacje zostały wprowadzone przez flamandzkiego inżyniera Carlosa de Grunenbergh.