Według oficjalnego raportu Unii Baptystycznej Wielkiej Brytanii i Irlandii z kwietnia 1844 roku w Australii było 9 zborów: 3 w Sydney, 1 w Port Jackson, 1 w Port Phillip, 2 w Van Diemen's Land (później Tasmania) i 2 w Południowej Australii. Raport nie informował o liczbie wiernych, prawdopodobnie była niewielka. Według oficjalnego raportu z roku 1865 w Australii było już 26 zborów (i 2 w Nowej Zelandii), niemal każdy z nich miał pastora. 2 zbory w Melbourne liczyły łącznie 727 członków, a z pozostałych tylko jeden przekraczał 100 członków. W następnych latach brytyjscy baptyści dołożyli wysiłków na rzecz krzewienia baptyzmu w Australii. Wysyłano dobrze przygotowanych pracowników.
W 1874 roku było już 22 zborów w Nowej Południowej Walii, 11 w Queensland, 41 w Południowej Australii, 51 w prowincji Wiktorii, 14 w Nowej Zelandii, 3 w Tasmanii. Wiktoria liczyła wtedy 731 538 mieszkańców, z czego 1700 było baptystami. Początkowo zbory baptystyczne były zrzeszane w ramach stanowych unii. W roku 1880 istniały: Victorian Association (31 zborów), South Australian Association (38 zborów), Unia Baptystyczna Nowej Południowej Walii (14 zborów), Queensland Association (21 zborów, w tej liczbie 6 niemieckich zborów). W Tasmanii były 3 zbory. Łącznie liczba zborów wynosiła 127 z 7700 wiernych.