Henryk Marian Ostrowski (ur. 19 stycznia 1895 w Ziembiance, pow. opatowski, zm. 7 września 1936 w Sokolej Górze pod Krzemieńcem) – major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Order Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 19 stycznia 1895 w Ziembiance, pow. opatowski jako syn Adama.
W czasie I wojny światowej walczył w Legionach Polskich. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego. Został zweryfikowany w stopniu porucznika piechoty. W tym stopniu uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej w szeregach 26 pułku piechoty, a za swoje czyny wojenne otrzymał Order Virtuti Militari. Po zakończeniu działań wojennych kontynuował służbę wojskową w 26 pułku piechoty w Gródku Jagiellońskim. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 534. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 1 grudnia 1924 roku został mianowany majorem ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 roku i 165. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 22 maja 1925 roku został przeniesiony do 79 pułku piechoty w Słonimiu na stanowisko dowódcy II batalionu. W 1928 roku był dowódcą II batalionu w 5 pułku strzelców podhalańskich w Przemyślu.