Urien (ur. ok. 520, zm. 572, 592 lub po 597), Urien ap Cynfarch Oer (wymowa szkocka: [ˈɨ̞riɛn ap ˈkənvarχ oːɨ̯r]) lub Urien Rheged (wymowa szkocka: [ˈɨ̞riɛn ˈr̥ɛɡɛd] – władca terytorium lub królestwa znanego jako Rheged. Należy do najbardziej znanych i udokumentowanych postaci „Starej Północy” (Hen Ogledd), żyjących w VI wieku. Jego królestwo najprawdopodobniej znajdowało się wokół zatoki Solway Firth.
Źródła historyczne Według Historia Brittonum (ok. 829-830 n.e.) Urien uzyskał decydującą przewagę w konflikcie z Anglosasami w północnej Brytanii w wyniku sojuszu z trzema innymi królami: Rhydderchem Henem, Gwallogiem ap Llênogiem i Morganem. Koalicja sił dowodzonych przez Uriena zamknęła Anglosasów w Lindisfarne. Niestety oblężenie zakończyło się zamordowaniem Uriena na rozkaz jego dawnego sojusznika Morgana.
Najpewniejszy dowód istnienia Uriena pochodzi z Historia Brittonum i ośmiu poematów pochwalnych w języku środkowowalijskim, które przetrwały w rękopisie z XIV wieku. Jeden z nich jest wyraźnie przypisywany słynnemu poecie Taliesinowi, którego uważa się współczesnego Urienowi. Wczesne materiały przedstawiają Uriena jako okrutnego wojownika i ważną postać polityczną swoich czasów, który podbija Piktów, Anglosasów i Brytów ze „Starej Północy”.