Po drugiej wojnie światowej mieszkał i pracował w Łodzi jako scenograf w teatrach: Miniatur Syrena, Komedii Muzycznej Lutnia, Osa, Żydowskim i Muzycznym. W okresie 1946–1955 był także współautorem scenografii kilkunastu filmów polskich, m.in. do filmów Zakazane piosenki Leonarda Buczkowskiego (1946) i Pokolenie Andrzeja Wajdy (1955).
Po roku 1958 zamieszkał w Domu Artystów Weteranów Scen Polskich w Skolimowie.
Od 1912 był mężem Marii Kryłowskiej, z którą miał córkę Genę (Eugenię) po mężu Wittlin (1914–2012), scenografa, kostiumologa.
Napisał tom wspomnień „Warszawa zapamiętana” (1961).
Ordery i odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi (22 lipca 1952) „za zasługi w pracy zawodowej”. Srebrny Krzyż Zasługi (22 stycznia 1946) „w uznaniu zasług, położonych dla pożytku Rzeczypospolitej Polskiej w dziedzinie odbudowy przemysłu filmowego w m. Łodzi”.
Przypisy
Bibliografia
Józef Galewski, Warszawa zapamiętana: ostatnie lata XIX stulecia (współpr. Ludwik B. Grzeniewski), Warszawa, Państwowy Instytut Wydawniczy, 1961.
Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Polscy autorzy pamiętników i dzienników Kategoria:Polscy scenografowie filmowi Kategoria:Polscy scenografowie teatralni Kategoria:Urodzeni w 1882 Kategoria:Zmarli w 1966