Istnieje jednak kilka zastrzeżeń co do przeprowadzonych badań: Wykorzystano pośrednią metodę obliczeń zamiast tzw. estymacji orbitalnej Keplera (ta druga metoda jest bardziej precyzyjna); w przypadku obiektu tak jasnego jak S5 0014+81 byłoby to niemożliwe, gdyż kwazar ten po prostu zaćmiłby pobliskie gwiazdy, przez co oszacowania byłyby bardzo nieprecyzyjne. Użyte spektra nie odpowiadają zaobserwowanym parametrom. Kwazar jest otoczony dużą ilością dysku akrecyjnego, mającego rozmiar kilku parseków. Ma on jasność o wartości rzędu 40% swojej jasności Eddingtona, będącej maksymalną jasnością, przy której ciśnienie promieniowania jest wystarczająco duże, aby wyrzucić dysk poza obszar, na którym działa grawitacja centralnej czarnej dziury, więc zaobserwowane właściwości obiektu są nieznane z powodu ingerencji pyłów i gazów. Niemniej jednak, możliwość istnienia ultramasywnej czarnej dziury nie została całkowicie wykluczona, ponieważ tylko obiekt o tak dużej masie może przyczyniać się do obserwowanej „energii wyjściowej” kwazaru.