Prinz zur Lippe-Weißenfeld nigdy nie był żonaty ani nie miał dzieci. W styczniu 1941 spotkał się z Hannelore Ide, zwaną Idelein, sekretarką w Luftgau, jednym z administracyjnych obszarów dowodzenia. Ich związek był bardzo bliski. Dwójka spędzała ze sobą tyle czasu, na ile pozwalała wojna, a wolną chwilę wykorzystywali na rejsy żaglowcem po IJsselmeer.
Służba wojskowa Prinz zur Lippe-Weißenfeld w 1936 roku w wieku 18 lat dołączył do austriackiej Bundesheery, początkowo służąc w piechocie. W konsekwencji Anschlussu w 1938 i przyłączenia Austrii do III Rzeszy, Egmont w 1939 przeszedł do niemieckiej Luftwaffe i został awansowany na porucznika. 5 października 1938 po ukończeniu kursu pilotażu uzyskał Odznakę Pilota Luftwaffe. Dalsze szkolenia kontynuował w Fürstenfeldbruck, Schleißheim i Aspern w Wiedniu. Karierę w Luftwaffe rozpoczął w II Gruppe (druga grupa) Zerstörergeschwader 76 (ZG 76), by 4 sierpnia 1940 zostać przeniesionym do skrzydła nocnego myślistwa Nachtjagdgeschwader 1 (NJG 1). Oddział był ulokowany w Gütersloh, gdzie Egmont zapoznawał się z metodami nocnego myślistwa. lewo|mały|Nocny briefing w siedzibie grupy Latem 1940 pierwsze nocne myśliwce zostały przekazane do Leeuwarden w Holandii. Jednym z pilotów, którzy zostali włączeni w skład tego oddziału był Prinz zur Lippe-Weißenfeld.